Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Ο κομιστής σημαντικών προτάσεων

Ο Γ. Παπανδρέου από παράκλητος βρέθηκε κομιστής σημαντικών προτάσεων από τους Ευρωπαίους στους Αμερικανούς και από τις μεγάλες χώρες της ΕΕ προς τα όργανα της Ενωσης. Το σημαντικότερο είναι ότι βρήκε την «τρύπα της βελόνας», την όχι ακόμα σαφώς διαφαινόμενη ανάγκη της Γερμανίας και των ΗΠΑ να συνεννοηθούν, ώστε να αντιμετωπίσουν τη μεγάλη οικονομική δύναμη που λέγεται Κίνα, αλλά και όλη την Απω Ανατολή.
Το «έξω πάμε καλά» στη συγκεκριμένη περίπτωση απηχεί μια αλήθεια: ο Γ. Παπανδρέου κατάφερε -κατά γενική ομολογία- σε μικρό σχετικά διάστημα να ανοίξει όλες τις πόρτες, που σε άλλη περίπτωση, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα ήταν κλειστές. Κατάφερε από τα τέλη Ιανουαρίου (Νταβός) έως προχτές, και ειδικά στην τελευταία εξαήμερη περιοδεία από Βερολίνο έως Ουάσινγκτον, να πείσει τους συνομιλητές του ότι αυτό που λέει το εννοεί, ότι η κυβέρνησή του έχει ήδη ξεκινήσει την εφαρμογή των μέτρων δημοσιονομικής πειθαρχίας.
Ο Γ. Παπανδρέου ζητά από τους Ευρωπαίους από το Δεκέμβριο ένα απλό πράγμα: να μπορεί και η Ελλάδα να αξιοποιεί τα επιτόκια του ευρώ, αφού είναι και δικό της νόμισμα. Οι Ευρωπαίοι, πρωτίστως οι Γερμανοί, αρνούνται αυτό το δικαίωμα στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των κανόνων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που απαγορεύουν το δανεισμό των κρατών - μελών.

Ο Γ. Παπανδρέου απείλησε ότι θα πάει στο ΔΝΤ, κάτι που θα «διέλυε» την έννοια «ευρώ». Αφού ένα μέλος αναζητά προστασία εκτός ευρώ, αυτό δεν υφίσταται. Η Μέρκελ εκείνη την ώρα άρχισε να αντιλαμβάνεται τους κινδύνους για την αυτοκρατορία του ευρώ, με τον Σαρκοζί να ζητά άμεσες ενέργειες. Ο Γ. Παπανδρέου πήρε μέτρα, δέχτηκε την επιτήρηση, δεσμεύτηκε να τηρήσει αυτά που υποσχέθηκε και το κλίμα άρχισε να αλλάζει.
πηγή: κομάτια απο agelioforos

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου