Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Ο τελευταίος εν ζωή σωματοφύλακας του Αδόλφου Χίτλερ

Εξήντα πέντε χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο τελευταίος εν ζωή σωματοφύλακας του Αδόλφου Χίτλερ δήλωσε την Τρίτη ότι, λόγω της προχωρημένης ηλικίας του, δεν μπορεί πλέον να απαντά στον καταιγισμό των επιστολών που λαμβάνει απ' όλο τον κόσμο.

Ο Ρόχους Μις είναι 93 ετών και χρησιμοποιεί περιπατητήρα για να μετακινείται μέσα στο διαμέρισμά του. Είπε στην εφημερίδα Μπερλίνερ Κούριερ ότι οι περισσότεροι επιστολογράφοι του ζητούν αυτόγραφα αλλά "δεν είναι πια δυνατόν" να τους απαντά, λόγω της ηλικίας του.
Γράμματα "έρχονται από την Κορέα, από το Νόξβιλ του Τενεσί, από τη Φινλανδία και την Ισλανδία και κανείς δεν έχει να πει κάτι κακό", είπε ο Μις που πιστεύτεαι ότι είναι ο τελευταίος εν ζωή άνθρωπος που είχε γνωρίσει από κοντά στον Χίτλερ και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους των Ναζί.
Παλαιότερα ο Μις έστελνε στους θαυμαστές του φωτογραφίες στις οποίες εικονιζόταν ο ίδιος, την εποχή του πολέμου, να φορά μια καλοσιδερωμένη στολή των Ες-Ες. Σήμερα τα γράμματα και τα δέματα που λαμβάνει συσσωρεύονται στο διαμέρισμά του, στο προάστιο Ρούντοβ του Βερολίνου.
Ο Μις εκτός από σωματοφύλακας είχε υπηρετήσει τον Χίτλερ και ως τηλεφωνητής και ταχυδρόμος. Τα απομνημονεύματά του, με τίτλο "Ο τελευταίος μάρτυρας", εκδόθηκαν το 2008 στη Γερμανία και πρόκειται να γυριστούν σε ταινία.

Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Τελικά προβλήματα βάρους στην εποχή μας...

Τελικά προβλήματα βάρους στην εποχή μας έχουν ακόμα και οι μονάδες μέτρησής του! Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων ετοιμάζεται να δώσει ένα νέο μη φυσικό ορισμό στο κιλό, μετά την ανακάλυψη ότι το μεταλλικό πρωτότυπό του, που χρησιμοποιείται ως διεθνές πρότυπο, ζυγίζει πια λιγότερο -για λόγους μυστηριώδεις.

Σήμερα, το διεθνές πρότυπο του κιλού είναι ένας κύλινδρος από λευκόχρυσο (πλατίνα) και ιρίδιο, ύψους και διαμέτρου περίπου 3,9 εκατοστών, που δημιουργήθηκε στο Λονδίνο και στεγάζεται από το 1889 (όταν έγινε η πρώτη διεθνής συνδιάσκεψη για τον καθορισμό διεθνών μέτρων και σταθμών), σε συνθήκες ύψιστης ασφάλειας, στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (ΒΙΡΜ) στις Σέβρες, έξω από το Παρίσι.
Εδώ και 122 χρόνια, το διεθνές πρότυπο κιλό έχει βγει από την κρυψώνα του μόνο τρεις φορές για να συγκριθεί με τα εθνικά πρότυπα κιλά που χρησιμοποιούν διάφορες χώρες του κόσμου. Έτσι, υπήρξαν ενδείξεις ότι το κιλό χάνει βάρος σιγά-σιγά. Το 2007, οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι το μέταλλο του πρότυπου κιλού είναι περίπου 50 μικρογραμμάρια ελαφρύτερο από το μέσο βάρος των -αρκετών- δεκάδων προτύπων απομιμήσεών του, πράγμα που ισοδυναμεί με μια απώλεια βάρους αντίστοιχη ενός μικρού κόκκου άμμου. Μια πιθανή επιστημονική εξήγηση είναι ότι σταδιακά το κράμα λευκόχρυσου-ιριδίου απώλεσε ένα μέρος από τα αέρια που βρίσκονται σε αυτό από τότε που κατασκευάστηκε, το 1879, στη βρετανική πρωτεύουσα.
Έτσι, σύμφωνα με το Γαλλικό πρακτορείο και το Ρόιτερ, καθώς και τις βρετανικές εφημ. "Γκάρντιαν", "Ιντιπέντεντ" και "Ντέιλι Μέιλ", οι επιστήμονες αναζητούν πλέον μια απολύτως αξιόπιστη μη φυσική μέθοδο μέτρησης και ορισμού του πρότυπου κιλού, ανάλογη με τις άλλες βασικές μονάδες μέτρησης του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων (SI), όπως το μέτρο και το δευτερόλεπτο, που πλέον δεν βασίζονται σε κάποιο φυσικό αντικείμενο αναφοράς. Το πρότυπο μέτρο, για παράδειγμα, παλιότερα οριζόταν ως η απόσταση ανάμεσα σε δύο γραμμές σε ένα μεταλλικό πρωτότυπο επίσης λευκόχρυσου-ιριδίου, αλλά σήμερα πια ορίζεται με βάση την ταχύτητα του φωτός (είναι η απόσταση που ταξιδεύει το φως στο κενό σε 1/299.792.458 του δευτερολέπτου). Το δευτερόλεπτο, πάλι, ορίζεται πλέον με βάση ατομικά ρολόγια και είναι η διάρκεια 9.192.631.770 κύκλων ακτινοβολίας που εκπέμπει ένα άτομο καισίου-133.
Τα μέχρι τώρα πειράματα δείχνουν ότι το μελλοντικό κιλό θα βασίζεται σε μια σχέση ανάμεσα στην μάζα και τη λεγόμενη "σταθερά του Πλανκ", τη θεμελιώδη μονάδα μέτρησης στην κβαντική φυσική. Η σταθερότητα του κιλού είναι ζωτική, επειδή σε αυτό βασίζονται πολλές άλλες μονάδες μέτρησης, όπως της δύναμης ("Νιούτον") και της πίεσης ("Πασκάλ").
Θα χρειαστεί, όμως, ακόμα κάποιος χρόνος πριν γίνει πραγματικότητα το "νέο" κιλό. Σήμερα, έχει προγραμματισθεί συνάντηση στην αξιοσέβαστη Βασιλική Εταιρία στο Λονδίνο, την βρετανική ακαδημία επιστημών, προκειμένου να εξεταστεί η πρόοδος που έχει επιτευχθεί στον επανακαθορισμό του κιλού.
Όπως δήλωσε ο φυσικός του ΒΙΡΜ Μάικλ Στοκ, "έχει πλέον επιτευχθεί διεθνής συναίνεση ότι, στο άμεσο μέλλον, το κιλό θα επανακαθοριστεί με βάση μια σταθερή αξία της σταθεράς του Πλανκ". Όπως διευκρίνισε, αυτό θα γίνει, αφού πρώτα ολοκληρωθούν και συμφωνήσουν μεταξύ τους τα αποτελέσματα των σχετικών πειραμάτων, που βρίσκονται σε εξέλιξη σε διάφορα επιστημονικά εργαστήρια στον κόσμο. Την τελική έγκριση θα δώσει η Γενική Συνδιάσκεψη Μέτρων και Σταθμών που θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι.
Το Διεθνές Σύστημα Μονάδων Μέτρησης έλκει την καταγωγή του από τη Γαλλία του 18ου αιώνα και έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως το πρότυπο μετρικό σύστημα από τη δεκαετία του ΄60.

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

«Στους µεγάλους υποκύπτουµε και στους άλλους “κλωτσάµε”».

Ο Χάγκεν Φλάισερ, ο ιστορικός που έχει µελετήσει περισσότερο από οποιονδήποτε το γερµανικό κατοχικό χρέος στην Ελλάδα, µιλάει στα ΜΜΕ για τα 5 δισεκατοµµύρια ευρώ που δεν πιέσαµε να µας δοθούν για περισσότερο από µισό αιώνα και επισημαίνει ότι η Γερµανία είχε θέσει ως όρο εισόδου της Ελλάδας στην ΕΟΚ την παραίτηση από τις πολεµικές αποζηµιώσεις

«Λυπάµαι για την πρώτη µου πατρίδα. Oταν οι Αµερικανοί απαίτησαν αποζηµιώσεις λέγοντας ότι θα µποϊκοτάρουν τα γερµανικά προϊόντα οι Γερµανοί υποχώρησαν. Τη δεκαετία του 1990, στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών της Γερµανίας είπε ότι «οι Ελληνες νοµίζουν ότι επειδή µας εξεβίασαν οι Αµερικανοί µπορούν να κάνουν το ίδιο. Ε, υπάρχεικαι µια µικρή διαφορά». ∆ηλαδή στους µεγάλους υποκύπτουµε και στους άλλους “κλωτσάµε”».
Ο καθηγητής της Νεώτερης Ιστορίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών Χάγκεν Φλάισερ γνώρισε κατά τη διάρκεια της χούντας στην Ελλάδα τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Ο έλληνας πολιτικός τού είχε αναφέρει ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν πήγε στη Βόννη στα πλαίσια της καλλιέργειας καλού εδάφους και της ανάπτυξης ιδιαίτερων σχέσεων για την ευρωπαϊκή κοινότητα, οι Γερµανοί άσκησαν πιέσεις να«αποτραβηχθεί» η Ελλάδα από αιτήµατα αποζηµιώσεων. «Μου είπε πως του επεσήµαναν να υιοθετήσει η Ελλάδα άλλη στάση στο θέµα των αποζηµιώσεων επειδή έχουν τον πρώτο λόγο σε θέµατα που αφορούν την ΕΟΚ. Αυτή τηνπίεση που δέχθηκε τη µετέφερε µε παράπονο λόγω του ότι έτρεφε εκτίµηση στους Γερµανούς. Το 1990-1991, όταν δόθηκαν τα γερµανικά έγγραφα στη δηµοσιότητα, αποκαλύφθηκε ότι τα πράγµατα είχαν γίνει όπως ακριβώς τα διηγήθηκε ο Κανελλόπουλος», λέει ο κ. Φλάισερ και εξηγεί πως στις αρχές της δεκαετίας του 1960 οι διαπραγµατεύσεις µε τους Γερµανούς κατέληξαν στο ποσό των 115 εκατοµµύρια µάρκα. «Αρχικά οι Γερµανοί είχαν δώσει πολύ λιγότερα»,διευκρινίζει ο καθηγητής.
Αυτό που θεωρείται σκανδαλώδες, σύµφωνα µε τον κ. Φλάισερ, είναι το γεγονός ότι η ναζιστική Γερµανία αναγνώριζε το χρέος της προς την Ελλάδα, ενώ η δηµοκρατική Γερµανία, από τις χριστιανοδηµοκρατικές έως τις σοσιαλδηµοκρατικές κυβερνήσεις, ούτε καν δέχεται να καθήσει στο τραπέζι να συζητήσει. «Υπάρχει σε έγγραφο του Χίτλερ η λέξη δάνειο. Μπορεί να είναι εντός εισαγωγικών, όµως ο όρος χρησιµοποιείται. Αρχές Οκτωβρίου, µία εβδοµάδα πριν από την αποχώρησή τους, οι Γερµανοί κατέβαλαν στην Ελλάδα µερικά τρισεκατοµµύρια δραχµές. Με αυτή την πράξη µπορεί να πει κάποιος ότι αναγνώριζαν το δάνειο».
Οπως επισηµαίνει ο καθηγητής, η χώρα µας έπρεπε να αντιδράσει κατά τη σύναψη του Συµφώνου του Λονδίνου, ώστε να έχει καλύτερη τύχη µε την αποπληρωµή του κατοχικού δανείου. «Οι Ολλανδοί και οι Νορβηγοί ήταν οι πιο ζόρικοι που αντέδρασαν κατά της οµαλής διευθέτησης του χρέους των Γερµανών το 1952-1953. Ελεγαν ότι έχουµε κάποιες έξτρα απαιτήσεις και κατάφεραν αρκετά. Εκεί και η Ελλάδα έπρεπε να πιέσει για να λάβει τουλάχιστον τα χρήµατα του κατοχικού δανείου, που δεν είναι επανορθώσεις αλλά συµβατική υποχρέωση των Γερµανών να τα καταβάλουν. Τότε όµως, στοΣύµφωνο του Λονδίνου δεν υπήρχε καν ελλ ηνική αντιπροσωπεία.
Μέχρι και η Τουρκία-είχε αντιπρόσωπους,η Ελλάδα όχι. Υπήρχε ένας σύµβουλος της ελληνικής πρεσβείας που έκανε κάθε µήνα µία βόλτα, δήλωνε παρουσία και έλεγε είµαστε κι εµείς εδώ και έχουµε κάποιες απαιτήσεις. Επρεπε τότε να είχε γίνει ξεκάθαρο ότι απαιτούµε την αποζηµίωση του κατοχικού δανείου», επισηµαίνει ο κ. Φλάισερ που γεννήθηκε το 1944 στη Βιέννη.
Στο Σύµφωνο του Λονδίνου τα τρία πιο ευνοούµενα κράτη ήταν οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, και τρίτο κράτος, πιο πάνω ακόµα και από τους Γάλλους, ήταν η Ελβετία «επειδή υπήρχαν οι τραπεζίτες που είχαν αγοράσει αρκετά χρεόγραφα κατά τη διάρκεια του πολέµου και ήθελαν να πάρουν τα µερίσµατα και τους τόκους. Προφανώς, το αίµα που χύθηκε δενµετρούσε… Πάντως, όταν σου ζητούν δάνειο µετο πιστόλι, σου λένε θα σου το επιστρέψω κάποια ηµέρα άτοκο και εσύ λες “εντάξει”, θα πρέπει µετά να γίνουν κάποιες διαπραγµατεύσεις και να µπορείς να απαιτήσεις κάποιους τόκους». Ακόµα όµως και άτοκα τα 476 εκατοµµύρια µάρκα που υπολογίζεται το χρέος αντιστοιχούν σήµερα σε 5 δισεκατοµµύρια ευρώ. «Φυσικά τα ποσά είναι πολύ µεγαλύτερα», επισηµαίνει.
Ο κ. Φλάισερ, που έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνείς εξεταστικές και γνωµοδοτικές επιτροπές και έχειγράψει πολλές µελέτες ιδίωςγια τη µεταπολεµική «κληρονοµιά», αναφέρει πως πρέπει να γίνει περισσότερο γνωστό στον γερµανικό λαό η υπόθεση τωναποζηµιώσεων. «Να µάθειο µέσος γερµανός ότι πραγµατικά υπάρχει πρόβληµα – οι περισσότεροι δεν το ξέρουν και λένε “ε, καλά τώρατο κάνουν για να βγάλουν λεφτά, ενώ εµείς τους έχουµε δώσει οικονοµική βοήθεια”. Την ίδια βοήθεια δίνουν και στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία που ποτέ δεν πάτησε το πόδι γερµανού στρατιώτη. ∆εν µπορεί να γίνει συµψηφισµός µε αυτόν τον τρόπο», καταλήγει ο κ. Φλάισερ.
Πού πήγε το κατοχικό δάνειο
Απόσπασµα από το άρθρο του Χάγκεν Φλάισερ στον τόµο «Κατοχή, Αντίσταση 1941-44» της σειράς των «ΝΕΩΝ» «Εξι Στιγµές του Εικοστού Αιώνα»
Στις 14 Μαρτίου 1942,έπειτα από παρατεταµένες διαπραγµατεύσεις στη Ρώµη, Ιταλοί και Γερµανοί αξιωµατούχοι κατέληξαν σε συµφωνία σχετικά µε τα δηµοσιονοµικά της κατεχόµενης Ελλάδας. Το εν λόγω διµερές «Εµπιστευτικό Πρωτόκολλο» απλώς γνωστοποιήθηκε από τους δύο πρεσβευτές µε ρηµατική διακοίνωση στον Τσολάκογλου. Στο κείµενο αυτό, καθώς και στις µετέπειτα τριµερείς συµφωνίες (τροποποιήσεις ως προς την τιµαριθµική αναπροσαρµογή µε τυπική συµµετοχή πλέον της κατοχικής κυβέρνησης), προσδιορίστηκε οροφή για τα µηνιαίως καταβαλλόµενα έξοδα κατοχής. Αναφορικά µε την ικανοποίηση των περαιτέρω απαιτήσεων των κατακτητών, επισηµαίνεται ότι πρέπει «να διατεθώσιν υπό της Ελληνικής Κυβερνήσεως [Αθηνών], κατόπιν ειδοποιήσεως υπό των Πληρεξουσίων του Γερµανικού Ράιχ και του Βασιλείου της Ιταλίας εν Αθήναις, τα εκάστοτε αναγκαιούντα ποσά εις δραχµάς». Σε σχέση µε αυτά τα περαιτέρω «αναγκαιούντα ποσά», τα οποία απαιτούνταν ως µηνιαία «δανειακή» καταβολή από την Ελλάδα, οι γερµανικές ιδίως Αρχές χρησιµοποιούσαν µιαν άκρως ελαστική ερµηνεία. Τον Ιούνιο του 1942, στο αποκορύφωµα της αφρικανικής εκστρατείας του Ρόµελ, το Ναυτικό είχε επωµισθεί ιδιαίτερα καθήκοντα συνδετικού κρίκου ανάµεσα στις δύο ηπείρους και εποµένως το «µερίδιό» του στα έξοδα που βάρυναν την Ελλάδα εκτινάχθηκε σε 68,7% του συνόλου που έλαβαν τα τρία όπλα της Βέρµαχτ! Επιπλέον, η κατοχική κυβέρνηση των Αθηνών επιβαρύνθηκε µε τα έξοδα των στρατευµάτων στη Νότια Αλβανία (Βόρεια Ηπειρο), η οποία υπαγόταν στη Γερµανική Στρατιωτική ∆ιοίκηση (∆υτικής) Ελλάδος.
Από τα έξοδα εντός της χώρας, 50% ή και περισσότερο από τις ελληνικές πληρωµές χρησιµοποιούνταν για οχυρωµατικά ή άλλα «κατασκευαστικά έργα». Αν και οι Γερµανοί δηµοσίως διατείνονταν ότι τα έργα αυτά και το κόστος που συνεπάγονταν αφορούσαν πρωτίστως την «ανοικοδόµηση της Ελλάδας», ενδοϋπηρεσιακώς παραδέχθηκαν ότι µόνον το 1,2% των κατασκευαστικών έργων «ωφελούσαν από κοινού Γερµανία και Ελλάδα» – δηλαδή κατασκευή δρόµων, υδραγωγείων, καθώς και αντιελονοσιακά και άλλα υγειονοµικά έργα. Αντιθέτως, οι Γερµανοί υπολόγισαν ότι 14% των έργων είχαν γίνει «αποκλειστικά» υπέρ αυτών, ενώ 84,8% για κοινό όφελος Γερµανών και Ιταλών.
Εναν µήνα πριν από την οριστική κατάρρευση του Τρίτου Ράιχ, το άλλοτε οικονοµικό επιτελείο της γερµανικής πρεσβείας στην Αθήνα υπέβαλε µια ογκωδέστατη τελική έκθεση στον πρόεδρο της κρατικής τραπέζης (Reichsbank), µε κοινοποίηση προς το γερµανικό υπουργείο Εξωτερικών (και τον Χ. Νόιµπαχερ, «Ειδικό Πληρεξούσιο για τη ΝΑ Ευρώπη»), στην οποία διευκρινιζόταν ότι το «δάνειο» αποτελούσε «πολιτικό χρέος απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση».
Για τον προσδιορισµό του ύψους του «γερµανικού χρέους προς την Ελλάδα» («Reichsverschuldung gegenueber Griechenland»), οι συντάκτες κατέβαλαν φιλότιµες προσπάθειες και τελικά – βέβαια όχι µε πρόθεση να αδικήσουν τη Γερµανία... – το υπολόγισαν στο ποσό των 476 εκατοµµυρίων γερµανικών µάρκων, µε σηµερινή αξία περισσότερο από 5.000.000.000 ευρώ – χωρίς τόκους εννοείται. Από την ελληνική πλευρά κυκλοφορούν και πολύ υψηλότερες εκτιµήσεις...
Στο τέλος του 1944 η γερµανική πρεσβεία στην Αθήνα υπολόγιζε το δάνειο σε 476 εκατ. µάρκα, µε σηµερινή αξία 5 δισ. ευρώ χωρίς τους τόκους
«Αιφνιδιασµένο» δηλώνει το Βερολίνο
Πλήρης ήταν ο αιφνιδιασµός του Βερολίνου από την αναγγελία του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου ότι η Ελλάδα θα παρέµβει στο ∆ιεθνές ∆ικαστήριο της Χάγης υπέρ των θυµάτων του ∆ιστόµου κατά την εκδίκαση της υπόθεσης µεταξύ Ιταλίας - Γερµανίας.
Ο αναπλ. εκπρόσωποςτου υπουργείου Εξωτερικών στο Βερολίνο Στέφαν Μπρέντολ δεν έκρυψε τον αιφνιδιασµό του, δηλώνοντας ότι η απόφαση παρέµβασης «ήρθε πολύ αργά». Το Βερολίνο ούτε περίµενε ούτε είχε ενηµερωθεί για την κίνηση αυτή της Αθήνας. Ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε ενηµερώθηκε µε το τηλεφώνηµα του οµολόγου του ∆ηµήτρη ∆ρούτσα, το οποίο, σύµφωνα µε πληροφορίες, πραγµατοποιήθηκε τουλάχιστον έξι ώρες µετά τη σχετική εξαγγελία του Πρωθυπουργού. Η δυσφορία του Βερολίνου διατυπώθηκε και στην επίσηµη ανακοίνωση του κ. Βεστερβέλε την εποµένη µε τη φράση «δεν κατανοώ την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης».
Χαµηλά κράτησε τους τόνους ο εκπρόσωπος της Καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ.
Ο Στέφεν Ζάιµπερτ σηµείωσε ότι πρόκειται για µία νοµική υπόθεση, η οποία δεν θα επισκιάσει τις γερµανοελληνικές σχέσεις. Ακρως αιχµηρό ήταν, αντίθετα, σχόλιο της «Frankfurter Allgemeine Zeitung» που παραπέµπει στη σηµερινή ανάγκη βοήθειας που έχει η Ελλάδα. Η γερµανική πλευρά παραδέχεται ότι πέραν της νοµικής υπάρχει και η πολιτική διάσταση του ζητήµατος, εξ ου και η αναφορά ότι η Γερµανία «έχει συνείδηση της ευθύνης που απορρέει από την ιστορία της». Οσο, δε, για την ηθική πλευρά του ζητήµατος, η γερµανική κυβέρνηση παραπέµπει στην υποστήριξη που παρέχεται σε προγράµµατα διαλόγου και στις σχέσεις µε οργανώσεις θυµάτων που καλλιεργούν οι γερµανοί πρεσβευτές στην Ελλάδα.

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

"Μια εντυπωσιακή ανακάλυψη"

Το διαστημικό τηλεσκόπιο ακτίνων-γάμα "Φέρμι" ανακάλυψε τυχαία ότι οι γήινες καταιγίδες παράγουν ακτίνες αντιύλης. Πρόκειται για μια απρόσμενη ανακάλυψη, μια από τις πιο σημαντικές στον τομέα των γεωεπιστημών εδώ και πολύ καιρό.

Οι ηλεκτρικές καταιγίδες στον πλανήτη μας ήταν γνωστό εδώ και χρόνια ότι μπορούν να δημιουργήσουν σπινθήρες ακτίνων γάμα, όμως τώρα, για πρώτη φορά, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι επίσης παράγονται ρεύματα ηλεκτρονίων και αντι-ηλεκτρονίων (δηλαδή ποζιτρονίων), που είναι το αντίστοιχό τους στην αντιύλη.
Το εντυπωσιακό εύρημα, που θα παρουσιαστεί στο περιοδικό γεωφυσικής "Geophysical Research Letters", ανακοινώθηκε από τους επιστήμονες, με επικεφαλής την ερευνήτρια της NASA Τζούλι Μακένερι, στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Ένωσης, σύμφωνα με το BBC.
Η ανακάλυψη δημιουργεί ένα νέο μυστήριο γύρω από τις γήινες ακτίνες γάμα, που εκτιμάται ότι δημιουργούνται κατά μέσο όρο περίπου 500 φορές τη μέρα στη διάρκεια των καταιγίδων στον πλανήτη μας. Προκύπτουν μέσα από μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση του φωτός και της ύλης και η προέλευσή τους δεν έχει γίνει ακόμα πλήρως κατανοητή από τους επιστήμονες.
Οι καταιγίδες δημιουργούν συχνά ηλεκτρικά πεδία πολύ υψηλής ενέργειας, ένδειξη για τα οποία αποτελούν οι κεραυνοί. Τα ηλεκτρόνια στις περιοχές της καταιγίδες επιταχύνονται φτάνοντας σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός και εκπέμπουν ακτίνες-γάμα, καθώς συγκρούονται με άτομα και μόρια που συναντούν στην πορεία τους. Για μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου, είναι δυνατό να παραχθούν τόσα πολλά φορτισμένα σωματίδια, όσα συνολικά διαπερνούν όλη την ατμόσφαιρα της Γης από οποιοδήποτε άλλη αιτία.
Το τηλεσκόπιο Fermi, που εκτοξεύτηκε στα μέσα του 2008, έχει κατασκευαστεί για να ανιχνεύει τις φωτεινές εκρήξεις ακτίνων-γάμα σε κάθε γωνία του σύμπαντος. Στο πλαίσιο αυτό, έχει εντοπίσει πανίσχυρα φαινόμενα εκπομπής ακτίνων-γάμα από τις εσχατιές του σύμπαντος, λιγότερο ισχυρές ακτίνες από τον γαλαξία μας, καθώς επίσης από τον ήλιο, αλλά και από την ίδια τη Γη.
Τώρα πλέον ανακαλύπτεται ότι στις γήινες καταιγίδες, όταν οι ακτίνες γάμα περνάνε κοντά από τους πυρήνες των ατόμων, μπορούν να διαχωρίσουν την ενέργειά τους σε ένα ζευγάρι ύλης-αντιύλης (ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων), τα οποία στη συνέχεια, επειδή είναι ηλεκτρικά φορτισμένα, ευθυγραμμίζονται με τις γραμμές του γήινου μαγνητικού πεδίου και ταξιδεύουν τεράστιες αποστάσεις με την μορφή εστιασμένων ακτίνων ύλης και αντιύλης, οι οποίες κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις.
Αυτός ο "χορός" φωτός και ύλης συνεχίζεται όταν τα ποζιτρόνια συναντούν ξανά ηλεκτρόνια, οπότε ανασυνδυάζονται και παράγουν μια λάμψη φωτός χαρακτηριστικού χρώματος. Είναι αυτό το χρώμα που εντόπισε το διαστημικό τηλεσκόπιο και αποτελεί την "υπογραφή" της παραγωγής αντιύλης.
"Η ιδέα ότι σε οποιονδήποτε πλανήτη που έχει καταιγίδες, αυτές μπορούν να δημιουργήσουν αντιύλη, η οποία μετά εκτοξεύεται στο διάστημα με την μορφή εστιασμένων ακτίνων, οι οποίες είναι δυνατό να ανιχνευθούν από ένα διαστημικό σκάφος, ακούγεται σαν βγαλμένη κατευθείαν από επιστημονική φαντασία", δήλωσε ο ειδικός σε θέματα ηλεκτρισμού της ατμόσφαιρας Στίβεν Κόνορ του πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνα, ο οποίος έκανε λόγο για "εντυπωσιακή ανακάλυψη", με επιπτώσεις στην κατανόηση των ίδιων των αστραπών, οι οποίες ως φαινόμενο δεν είναι κατανοητές ακόμα στην εντέλεια.

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Περιμένοντας...έναν εξωγήινο πολιτισμό

Η ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών (που δεν θα έχουν κατ' ανάγκη φιλικές προθέσεις) είναι μια πιθανότητα, που φαίνεται όλο και... πιο πιθανή, για αυτό το λόγο οι κυβερνήσεις του πλανήτη μας, υπό τον συντονισμό του ΟΗΕ, θα έπρεπε να χαράξουν συντονισμένα σχέδια για το πώς θα πρέπει να αντιδράσει η ανθρωπότητα σε περίπτωση που η μέχρι πρόσφατα αδιανόητη συνάντηση τελικά γίνει πραγματικότητα. Αυτό υποστηρίζουν έγκριτοι επιστήμονες στο τελευταίο τεύχος, αφιερωμένο αποκλειστικά στους εξωγήινους, της επιστημονικής επιθεώρησης "Philosophical Transactions" της αξιοσέβαστης Βασιλικής Εταιρίας, της ακαδημίας επιστημών της Βρετανίας.

Οι επιστήμονες προτείνουν, μεταξύ άλλων, μια υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών να αναλάβει την ευθύνη για τις εξωγήινες υποθέσεις και να καταλήξει σε ένα ενιαίο σχέδιο απάντησης σε περίπτωσης επαφής με έναν εξωγήινο πολιτισμό. Όπως αναφέρουν ο καθηγητής Τζον Ζαρνέκι του Ανοιχτού Πανεπιστημίου και ο δρ Μάρτιν Ντόμινικ του πανεπιστημίου του Σεν Άντριους, στο εισαγωγικό σημείωμά τους στο ειδικό τεύχος, το ερώτημα είναι αν η απάντηση στους εξωγήινους θα δοθεί με υπεύθυνο τρόπο και με τις κατάλληλες συμβουλές από ειδικούς και επιστήμονες ή αν θα επικρατήσουν ειδικά συμφέροντα εξουσίας και ο οπορτουνισμός.
Για αυτό το λόγο, σύμφωνα με τις εφημερίδες "Γκάρντιαν" και "Ντέιλι Μέιλ", οι επιστήμονες εισηγούνται να δημιουργηθεί έγκαιρα το αναγκαίο πλαίσιο συντονισμού μέσα από μια παγκόσμια συνεννόηση, υπό την ηγεσία ενός νόμιμου διεθνούς πολιτικού οργανισμού, όπως ο ΟΗΕ. Ήδη ο ΟΗΕ διαθέτει το πρόπλασμα ενός τέτοιου πλαισίου-φόρουμ. Πρόκειται για την Επιτροπή Ειρηνικών Χρήσεων του Εξωτερικού Διαστήματος (Copuos), η οποία, κατά τους βρετανούς επιστήμονες, θα πρέπει πλέον να συμπεριλάβει στην "ατζέντα" της τις εξωγήινες υποθέσεις και να δημιουργήσει δομές παρόμοιες με αυτές που ήδη υπάρχουν για την αντιμετώπιση ουράνιων απειλών, όπως οι αστεροειδείς, οι οποίοι μπορεί να προσκρούσουν στον πλανήτη μας.
Σύμφωνα με τον άκρως επιφυλακτικό καθηγητή εξελικτικής παλαιοβιολογίας του πανεπιστημίου Κέμπριτζ Σίμον Κόνγουεϊ Μόρις, όποιοι χαράξουν σχέδια για μια πιθανή επαφή με εξωγήινους θα έπρεπε να προετοιμαστούν για το χειρότερο δυνατό σενάριο. Είναι πιθανό, όπως γράφει, η ζωή στους εξωγήινους κόσμους να εξελίχτηκε με δαρβινικό τρόπο, πράγμα που -αν έχει συμβεί- θα σημαίνει ότι η εξωγήινη ζωή θα έχει πολλές ομοιότητες με τη γήινη, ειδικά αν προέρχεται από κόσμους που μοιάζουν με το δικό μας, όπου υπάρχουν παρόμοια βιολογικά μόρια. Αυτό, όμως, επίσης σημαίνει ότι μπορεί οι νοήμονες εξωγήινοι να έχουν ανάλογες τάσεις για βία και εκμετάλλευση με εμάς. Πάντως -ευτυχώς- ο Μόρις εκτιμά ότι οι πιθανότητες εξωγήινης νοήμονος ζωής είναι μικρές. Αν η εξέλιξη είναι ίδια σε όλο το σύμπαν, όπως γράφει, είναι αδιανόητο να μην έχουν ακόμα φτάσει στη Γη εκπρόσωποι πανάρχαιων πολιτισμών από άλλα μέρη του σύμπαντος.
Στο ίδιο αφιέρωμα, θεολόγοι εκτιμούν ότι οι παγκόσμιες θρησκείες δεν θα καταρρεύσουν -όπως υπήρχε παλαιότερα ο φόβος- από μια επαφή με εξωγήινους και η προσωπική πίστη των περισσοτέρων ανθρώπων στις μεγάλες θρησκείες δεν θα διασαλευτεί. Απλώς, σύμφωνα με τον Τεντ Πίτερς, καθηγητή συστηματικής θεολογίας στο λουθηρανικό σεμινάριο της Καλιφόρνιας (ο οποίος έκανε σχετική έρευνα σε 1.300 άτομα διαφόρων δογμάτων σε όλο τον κόσμο), "οι παραδοσιακοί θεολόγοι θα πρέπει να γίνουν πλέον αστροθεολόγοι", ώστε να διευρύνουν την προοπτική τους για τα δημιουργήματα του Θεού.
Από την άλλη, επιστήμονες, όπως ο ψυχολόγος Άλμπερτ Χάρισον, εκτιμούν (ίσως κάπως υπεραισιόδοξα...) ότι η εμφάνιση ιπτάμενων δίσκων πάνω από τις μεγάλες πόλεις της Γης, κάτι που οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας έχουν ήδη δείξει κατ' επανάληψη, δεν θα σκορπίσει πανικό στα πλήθη. Σύμφωνα με τον Χάρισον, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πια εξοικειωθεί με την ιδέα των εξωγήινων και δεν θα τρομοκρατούνταν, αν τους έβλεπαν με τα ίδια τα μάτια τους. Όπως είπε, σήμερα, είναι απίθανο να υπάρξει "εκτεταμένος ψυχολογικός αποσυντονισμός και κατάρρευση" της ανθρωπότητας.
Οι έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι τουλάχιστον οι μισοί άνθρωποι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ πιστεύουν στην ύπαρξη εξωγήινων, ενώ ένα σημαντικό ποσοστό είναι μάλιστα πεπεισμένο ότι εξωγήινα διαστημόπλοια έχουν ήδη επισκεφτεί τον πλανήτη μας.

Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

Γιατί οι άνδρες παχαίνουν μεγαλώνοντας;

Αν κανείς παρατηρήσει τον μέσο όρο των ανδρών θα δει ότι, όσο αυξάνεται η ηλικία τους, πολλαπλασιάζονται και τα κιλά τους! Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στη Μεγάλη Βρετανία, βρέθηκε ότι 20 χρόνια πριν, το σωματικό βάρος των ανδρών δεν είχε μεταβολές που να σχετίζονταν με την ηλικία. Έτσι, οι επιστήμονες έψαξαν να βρουν τα αίτια αυτής της μεγάλης αλλαγής που έχει γίνει, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται η υγεία της πλειοψηφίας των ανδρών.
Θα ήταν πολύ εύκολο να ενοχοποιήσει κάποιος την τεράστια αύξηση της κατανάλωσης τροφής και την, σχεδόν παντελή, έλλειψη άσκησης στη ζωή των σύγχρονων ανθρώπων, αλλά αυτές είναι μόνο μερικές από τις αιτίες που συμβάλουν στη σημαντική αύξηση του σωματικού βάρους των ανδρών και ξεκινά στη μέση ηλικία.
Πράγματι, η επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι ένα μείγμα παραγόντων, όπως η γενετική, η ρύπανση, το στρες, η ματαιοδοξία, η αϋπνία, αλλά και οι «χαλαρές» παρέες, συμπληρώνουν το παζλ.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο σύγχρονος άνδρας τρώει περισσότερο από ότι στο παρελθόν και ότι ασκείται ολοένα και λιγότερο. Όμως σημαντική επίδραση φαίνεται να έχει και ένα γονίδιο – Arrdc3 - που επηρεάζει μόνο τους άνδρες, ενώ οι περιβαλλοντικές αλλαγές και η ρύπανση στον πλανήτη μας, συμβάλουν αρνητικά στην παραγωγή ινσουλίνης του οργανισμού και μεταβάλουν σημαντικά το βάρος ανδρών με… ομάδα αίματος Ο!
Παράλληλα, πολλές χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για οικιακή χρήση (όπως είναι τα μαλακτικά των ρούχων), θέτουν σε κίνδυνο την παραγωγή τεστοστερόνης - κατάσταση που σχετίζεται με αυξημένη παχυσαρκία - ενώ μια από τις μεγαλύτερες αιτίες της αύξησης του ανδρικού βάρους μπορεί να είναι το σύγχρονο περιβάλλον εργασίας, όπου οι περισσότεροι άνδρες περνούν πολλές ώρες της ημέρας τους καθισμένοι σε μια καρέκλα γραφείου. Δεν είναι απλά η έλλειψη άσκησης, αλλά η πολύωρη καθιστική εργασία, που αποτρέπει το άτομο από το να τεντώσει τους μύες του, διαδικασία που βοηθάει στον έλεγχο του σωματικού βάρους από τον ίδιο τον οργανισμό.
Πολύ σημαντική φαίνεται να είναι επίσης και η έλλειψη ύπνου – συχνό φαινόμενο σε άτομα που κατέχουν υψηλές θέσεις εργασίας – στον μεταβολισμό των ανδρών. Εκείνοι που κοιμούνται λιγότερο από 5 ώρες κάθε βράδυ, διεγείρουν μια ορμόνη του οργανισμού που αυξάνει την αίσθηση της πείνας, με αποτέλεσμα να τρώνε περισσότερο, αλλά και να καταναλώνουν τρόφιμα υψηλής θερμιδικής αξίας!
Ένας άλλος, πιο σπάνιος, παράγοντας, που αυξάνει το σωματικό βάρος των ανδρών, φαίνεται να είναι η ματαιοδοξία που έχουν κάποιοι από αυτούς. Έτσι, μερικοί άνδρες φαίνεται να προτιμούν τα περιττά κιλά, από το φόβο και μόνο να μη δείχνουν μικροκαμωμένοι! Σε αυτό συμβάλουν και τα πρότυπα που προβάλλονται σήμερα και θέλουν τον άνδρα με πολλούς μύες. Το ισχυρό φύλλο είναι επιρρεπές σε αυτή την ψυχολογική πίεση και επειδή το να αποκτήσει κανείς όγκο τρώγοντας, είναι πιο εύκολο από το να πηγαίνει στο γυμναστήριο, προτιμούν το πρώτο, που το καμουφλάρουν με τα ρούχα!
Τέλος, είναι γεγονός, ότι οι άνθρωποι που κάνουν παρέα με άτομα τα οποία είναι πλαδαρά και παχύσαρκα, τείνουν μετά από καιρό να παίρνουν και αυτά περίσσια κιλά. Έτσι οι «κακές» παρέες, έχουν αρνητική επίδραση και αυτές στο βάρος των ανδρών.

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

Εκτελέστηκαν δι απαγχονισμού

Επτά άνδρες που κρίθηκαν ένοχοι για διακίνηση ναρκωτικών και ένας όγδοος που καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία εκτελέστηκαν δι απαγχονισμού την Δευτέρα στο Ιράν, μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ο εισαγγελέας της δυτικής πόλης Κερμανσάχ, ο Μοζταμπά Μαλεκιά, δήλωσε ότι οι επτά έμποροι ναρκωτικών απαγχονίστηκαν ταυτόχρονα, μετά την απόρριψη του αιτήματός τους να τους δοθεί χάρη, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Fars.
"Οι θανατικές ποινές εκτελέστηκαν ταυτόχρονα στην κεντρική φυλακή με εντολή του επαναστατικού δικαστηρίου και του επικεφαλής των δικαστικών αρχών", τόνισε.
Οι άνδρες, των οποίων η ταυτότητα δεν έγινε γνωστή, κατηγορούνταν για την παρασκευή και την πώληση ναρκωτικών, κυρίως ηρωίνης και κρακ, σύμφωνα με το Fars.
Η ιρανική τηλεόραση στον ιστότοπό της αναφέρει ότι ένας όγδοος άνδρας απαγχονίστηκε στην επαρχία Σιστάν-Μπαλουτσιστάν, στη νότια επαρχία του Ιράν. Ο Μπαχμάν Ριγί εκτελέστηκε στην κεντρική φυλακή της πόλης Ζαχεντάν, της πρωτεύουσας της επαρχίας, όταν κρίθηκε ένοχος για φόνο και διακίνηση ναρκωτικών.
Οι οκτώ εκτελέσεις αυξάνουν σε 12 τον αριθμό των εκτελέσεων που αναφέρθηκαν στο Ιράν μετά την έναρξη της νέας χρονιάς, σύμφωνα με απολογισμό του Γαλλικού Πρακτορείου από πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στις τοπικές εφημερίδες.
Ανήμερα Πρωτοχρονιά τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι τέσσερις απαγωγείς εκτελέστηκαν στη χώρα την ημέρα εκείνη, στην πόλη Ζαχεντάν της επαρχίας Σιστάν-Μπαλουτσιστάν. "Οι άνθρωποι αυτοί είχαν απαγάγει αθώους πολίτες επανειλημμένα και έπαιρναν χρήματα από τις οικογένειές τους. Μάλιστα είχαν σκοτώσει ορισμένα από τα θύματά τους", δήλωσε ο εισαγγελέας της επαρχίας Εμπραχίμ Χαμιντί.
Τις τελευταίες ημέρες του 2010 εκτελέστηκαν οκτώ έμποροι ναρκωτικών στην πόλη Κομ του κεντρικού Ιράν, αυξάνοντας σε τουλάχιστον 179 τις εκτελέσεις το 2010 στο Ιράν.
Το Ιράν είναι βασική διαμετακομιστική οδός για τους εμπόρους που περνούν λαθραία τα ναρκωτικά από το γειτονικό Αφγανιστάν, το οποίο παράγει τουλάχιστον το 90% του οπίου παγκοσμίως. Περισσότεροι από 3.500 άνδρες των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας έχουν χάσει τη ζωή τους σε συγκρούσεις με τους εμπόρους ναρκωτικών μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Σύμφωνα με το ισλαμικό δίκαιο στο Ιράν η ανθρωποκτονία, ο βιασμός, η ένοπλη ληστεία, η διακίνηση ναρκωτικών και η μοιχεία τιμωρούνται με την ποινή του θανάτου. Οι αρχές εκτιμούν ότι είναι απαραίτητη η αυστηρή εφαρμογή του νόμου για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης.
Μαζί την Κίνα, τη Σαουδική Αραβία και τις ΗΠΑ, το Ιράν είναι ανάμεσα στις χώρες με τον μεγαλύτερο αριθμό εκτελέσεων ετησίως στον κόσμο.

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

Καλό κουράγιο.

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, μόνο ένα πράγμα μπορούμε να ευχηθούμε για την καινούργια χρονιά: Καλό κουράγιο. Να το ευχηθούμε με όλη μας τη δύναμη και στον εαυτό μας και σε όλους τους άλλους. Ή μάλλον καλύτερα θα ήταν να μην το ευχηθούμε, αλλά να το υποσχεθούμε έτσι που το "καλό κουράγιο" να μην είναι ευχή για υποταγή και μοιρολατρία στη λαίλαπα που είναι ήδη εδώ και θα χειροτερέψει στη διάρκεια της καινούργιας χρονιάς. Να είναι υπόσχεση έγερσης. Να έχουμε το κουράγιο που χρειάζεται (και χρειάζεται πολύ) για να μην αφήσουμε να συνεχιστεί η λεηλασία της ζωής μας. Να μην αφήσουμε -κάπου στο μέλλον- να έχει ήδη λεηλατηθεί η ζωή των παιδιών μας, να έχουν ήδη ματαιωθεί τα όνειρά τους, να έχουν ήδη εξαερωθεί όλα τους τα δικαιώματα στη ζωή, στην τιμή και στην υπόληψη, στην περηφάνεια και στην αξιοπρέπεια
Καλό κουράγιο για την επόμενη χρονιά σημαίνει όχι απλώς να διεκδικήσουμε ό,τι απέμεινε, αλλά να θυμηθούμε τον αυτοσεβασμό μας και να ξαναθυμηθούμε από την αρχή τον λόγο του Μανόλη Αναγνωστάκη, που ξαναφλέγεται υπό διαφορετικό σκοτεινό φως: "Γιατί εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα". Καλό κουράγιο, λοιπόν, σημαίνει να νιώσουμε ώς τα τρίσβαθα της ψυχής μας (και να πράξουμε αναλόγως) ότι δεν είμαστε εμείς που έχουμε ηττηθεί. Δεν είναι οι γονείς μας που πάσχισαν πολλές γενιές μέσα σε μία και μόνη ζωή για να μας φέρουν μέχρι εδώ δίνοντας και το τελευταίο τους δάκρυ, και την τελευταία σταγόνα ιδρώτα, δεν είναι αυτοί που έχουν ηττηθεί. Ας μην τους αφήσουμε να ηττηθούν τώρα. Ούτε καν τη μνήμη τους να μην αφήσουμε να ηττηθεί. Θέλει κουράγιο αυτό, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Όπως δεν γίνεται ν' αφήσουμε να ηττηθούν τα παιδιά μας διά παντός, πριν ακόμη ξεκινήσουν να δίνουν τις δικές τους μάχες, να στρατηγεύουν στους δικούς τους πολέμους, να έχουν τις δικές τους ήττες, αυτές που τους αξίζουν σ' αυτή την αέναη προσπάθεια για την κατάκτηση του μέλλοντός τους. Και να μην ξεχνάμε πως, όταν μιλούμε για την κατάκτηση του μέλλοντος, εννοούμε πως το επανακατακτούν και οι ανιόντες, οι πρόγονοι, αφού επανατοποθετείται και ανασυμπεραίνεται ο αγώνας τους, το επανακατακτούν και οι κατιόντες αφού επανασχεδιάζεται η προϋπόθεση του άγνωστου, πολλαπλασιάζεται δυνητικά η περατότητα της μιας και μόνης ζωής του καθενός και η θέληση αποκτά όλο και μεγαλύτερη ελευθερία έτσι ώστε όλο και περισσότεροι να μετέχουν σ' αυτή την ελευθερία.

Θα τα αφήσουμε όλα αυτά να χαθούν; Θα πετάξουμε στην καταισχύνη όσα έγιναν και στον καιάδα της ήττας όσα πρόκειται να γίνουν; Αν μη τι άλλο, τούτο θα σήμαινε υποταγή σε μια φασιστική εκδοχή της ίδιας της ζωής. Την υποταγή, δηλαδή, σε πεποιθήσεις που άλλοι φρόντισαν να έχουμε, άλλοι θέλησαν και άλλοι πραγμάτωσαν εις βάρος μας με τη δική μας συναίνεση ή με τον δικό μας φόβο. Τερατούργημα αληθινό. Γιατί δεν ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο: η συναίνεση ή η υποταγή στον φόβο. Και το ακόμη χειρότερο: Να μην υπάρχει διαφορά τερατωδίας ανάμεσα στη συναίνεση και στον φόβο. Να μην υπάρχει δηλαδή περιθώριο για να σκεφτείς. Ίχνος αέρα για ν' ανασάνεις. Με τον κάθε αναίσχυντο, με τον κάθε ραβδούχο, με τον κάθε απατεώνα και αχρείο οποιασδήποτε μορφής εξουσίας να σε περιγελά επιβάλλοντάς σου μια ήττα η οποία απλώς δεν υπάρχει. Μια ήττα η οποία απλώς δεν υπήρξε ποτέ. Που όμως έχει εκατομμύρια ενόχους. Ζώντες και τεθνεώτες και αγέννητους. Τερατούργημα ως σκέψη, ανοσιούργημα ως πραγμάτωση. Αλίμονο αν δεν έχουμε το κουράγιο να το κατανοήσουμε. Αλίμονο αν πιστέψουμε τον κάθε ιεροφάντη που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα τομάρι??? απλώς τομάρι. Χωρίς κορμί. Αλίμονο αν πράξουμε ως χρεώστες στα δικά τους κέρδη, αποδεχόμενοι ότι ο προορισμός μας είναι να είμαστε το κέρδος τους και ότι φταίμε κάθε φορά που δεν αποδίδουμε ως μονάδα μεγιστοποίησης του κέρδους, του δικού τους κέρδους, οπότε χρειάζεται να χάσουμε κι άλλο την ανθρωπιά μας προκειμένου να συντελεσθεί η περιλάλητη ανάπτυξη με την αναδιάρθρωση της οικονομίας. Ποιας οικονομίας, όμως; Που οικονομεί τι ακριβώς; Ελεύθερους ανθρώπους; Ασύδοτα γουρούνια; Αιδήμονες της σιωπής ή λυγρούς καταπότες της ύπαρξης; Μαχόμενους του απέραντου ή εκδοροσφαγείς των οριζόντων; Όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα (απείρως περισσότερα). Οικονομία είναι αφού "χρημάτων πάντων μέτρον άνθρωπος".
Το ζητούμενο επομένως είναι να έχουμε το κουράγιο ν' αποφασίσουμε ποιο ακριβώς είναι το δικό μας "χρήμα". Με ποιον ακριβώς τρόπο μετρούμε το είναι μας μέσα στο αρμονικό αχανές της ύπαρξης. Θέλει κουράγιο. Δεν είναι εύκολη η χρήση του μέτρου απ' όπου παράγεται το "χρήμα". Γιατί η εντροπία παραμονεύει. Αυτό το ξέρουν οι εξουσίες. Και μας οδηγούν στην καταστροφή, που είναι οντολογικά πιο εύκολη από τη δημιουργία πάντων των "χρημάτων". Η καταστροφή είναι το "χρήμα" της εξουσίας, που όταν δεν συμβαίνει δημιουργεί το δικό μας "χρέος", το δικό μας λάθος στο μέτρημα, στον ρυθμό του κόσμου. Δεν είναι έτσι. Είναι απλούστατο να το σκεφτούμε, αλλά θέλει κουράγιο για να φτάσουμε μέχρι το απλό. Έτσι ώστε να ξεπεράσουμε το "μελανό άθροισμα" του Ελύτη και να φτάσουμε στο μεγαλειώδες χρέος του Κωστή Παλαμά: "Χρωστάμε σ' όσους ήρθαν και πέρασαν / σ' αυτούς που θα περάσουν / κριτές θα μας δικάσουν / οι αγέννητοι νεκροί". Καλό κουράγιο. Καλή χρονιά.
Έγραψε ο Καναβούρης Κ.